ماه آپریل تحت عنوان ماه آگاهی بخشی در رابطه با اتیسم در جهان نام گذاری شده است. با نگاهی به تلاش های مختلفی که توسط افراد مرتبط در این زمینه انجام می شود به نظر می رسد که لازم است تا مروری بر این تلاش ها داشته باشیم.شاید روزی که لئو کانر در سال 1943 علائم اتیسم را به عنوان یک بیماری نادر معرفی می کرد، هیچ وقت متصور نبود که ماهی برای این مشکل تخصیص داده شود و این حجم از توجه و چالش را در این خصوص شاهد باشیم. امروزه در این ماه و شاید در تمام طول سال متون و مقالات متعددی در رابطه با اتیسم را می توانیم مشاهده کنیم، مراکز تحقیقاتی متعدد و کتابها و ژورنال های تخصصی در این رابطه فراهم شده و فعالیتهای علمی فراوانی در زمینه درمان و توانبخشی صورت می پذیرد. همچنین تلاشهای انجمن ها و تشکیلات متعدد اجتماعی و خیریه و گروه های مدافع حقوق بیماران و خانواده های ایشان در جریان است و هر یک به نوعی و به سهم خویش سعی در هموار نمودن مسیر این چالش سخت را دارند.روزی برای حفظ جایگاه اجتماعی افراد داری خصوصیات اتیسم این افراد را افرادی متفاوت می نامند و سعی در افزایش مشارکت ایشان در محیطهای مختلف می نمایند و روزی این افراد را افرادی با مشکلات عملکردی شدید و بیماری لاعلاج معرفی می کنند تا بتوانند توجه بیشتری را برای حمایت های مالی و قانونی فراهم نمایند.افرادی که از نزدیک با این چالش روبرو هستند شاید بعضا با اولویت های فردی خود، فرد دارای اتیسم را فراموش می نمایند و غافل از احساسات، نیازها و حقوق او بدنبال فراهم نمودن عملکرد مورد انتظار جامعه، در این افراد می باشند.براستی این افراد که اکنون در سنین مختلف و با شدت های متفاوت در کنار ما زندگی می کنند چه نیازهایی دارند و جامعه جهانی در حیطه های مختلف چقد